De verzadigingszone is de ondergrondse laag waar alle poriën met water gevuld zijn. Deze bevindt zich onder de grondwaterstand. Daarboven ligt de beluchtingszone, waar de poriën lucht en wat water bevatten. De grens tussen deze zones wordt gevormd door de grondwaterstand. De grondwaterstand stijgt en daalt met regenval en droogte.

Grondwater vult de verzadigingszone. Het beweegt langzaam door poriën en breuken. De snelheid hangt af van het materiaal. Zand en grind geleiden water snel. Klei geleidt het langzaam. De verzadigingszone is de bron van waterputten. Een put pompt water uit de verzadigde zone. Als de pompsnelheid de aanvullingssnelheid overschrijdt, daalt het grondwaterpeil. De put droogt op.

concepten van de verzadigingszone

• Grondwaterpeil: de bovenkant van de verzadigde zone.
• Aanvulling: water dat de verzadigde zone binnenkomt.
• Afvoer: water dat de verzadigde zone verlaat.
• Aquifer: een doorlatende laag die water vasthoudt.
• Aquitard: een laag met een lage doorlaatbaarheid die de stroming beperkt.

De verzadigingszone is cruciaal voor de watervoorziening. De helft van de wereldbevolking is afhankelijk van grondwater. In sommige regio's wordt het grondwater sneller uitgeput dan het wordt aangevuld. Het Ogallala-aquifer in de Verenigde Staten is een bekend voorbeeld. Het ondersteunt de landbouw in acht staten. Maar het wordt leeggepompt. Het grondwaterpeil daalt. Putten raken uitgeput. De verzadigingszone krimpt. Dat is een probleem. Grondwater is een hernieuwbare bron, maar alleen als de aanvulling gelijke tred houdt met de onttrekking. Op veel plaatsen is dat niet het geval. De verzadigingszone is onzichtbaar. Hij bevindt zich onder de grond. Maar hij is essentieel. Het is het water dat we drinken. Het is het water waarmee we irrigeren. Het is het water dat het leven in stand houdt.