Vragen stellen is een onderwijstechniek gebaseerd op een eenvoudig idee: leerlingen leren meer wanneer ze moeten nadenken, in plaats van alleen maar te luisteren. Een goede vraag opent een deur. Het zet leerlingen aan om een ​​idee uit te leggen, verbanden te leggen of te verdedigen. Een zwakke vraag vraagt ​​naar een feit dat net al is genoemd.

Leraren gebruiken veel verschillende soorten vragen. Gesloten vragen toetsen het geheugen. Open vragen nodigen uit tot analyse. De wachttijd is ook belangrijk. Een leraar die na het stellen van een vraag drie seconden wacht, krijgt meer leerlingen die hun hand uitsteken en betere antwoorden dan een leraar die meteen de eerste leerling aanwijst.

Socrates baseerde zijn hele methode op het stellen van vragen. Hij gaf zelden hoorcolleges. Hij stelde vragen totdat zijn studenten zelf tot een conclusie kwamen, of ontdekten dat ze er geen hadden. Moderne klaslokalen hanteren een vergelijkbare aanpak, hoewel tijdgebrek docenten ertoe aanzet om de stof vooral breed te behandelen in plaats van diepgaand.

Vraagtypen

• Gesloten: terugroepactie en beoordeling
• Open: analyse en evaluatie
• Doorvragen: een vervolg geven op een antwoord
• Divergent: meerdere geldige antwoorden
• Reflectief: nadenken over denken