Bakken is het bereiden van voedsel in een oven met behulp van droge hitte. De hitte circuleert rond het voedsel, waardoor het gelijkmatig gaart en de buitenkant bruin wordt. Brood, cakes, koekjes, gebak en ovenschotels zijn allemaal gebaseerd op bakken. De oven is het gereedschap. De hitte is de methode. De transformatie is het doel. Een klomp deeg gaat erin, bleek en zacht. Het komt eruit goudbruin, knapperig en geurig. Die transformatie is chemie in actie.

Bakken vereist precieze metingen. Bloem, suiker, vet, eieren en rijsmiddelen moeten in de juiste verhoudingen aanwezig zijn. Te veel bloem maakt een cake compact. Te weinig bakpoeder maakt hem plat. De oventemperatuur moet nauwkeurig zijn. Een verschil van 25 graden kan het verschil betekenen tussen een zachte en een verbrande koek. De bakker weegt de ingrediënten af, verwarmt de oven voor en meet de baktijd. Bakken is minder vergevingsgezind dan koken. Een kok kan een stoofpot naar smaak aanpassen. Een bakker kan een cake niet meer aanpassen als hij eenmaal in de oven staat.

Bakken kent een lange geschiedenis. De vroegste ovens waren kuilen in de grond, verwarmd met vuur en stenen. De Egyptenaren bakten brood in kleiovens. De Romeinen bakten gebak en taarten. De moderne oven, met zijn thermostaat en timer, is een recente uitvinding. Maar het principe is niet veranderd. Droge hitte transformeert ingrediënten in iets nieuws. De bakker is een chemicus. De oven is het laboratorium. Het resultaat is een avondmaal, een dessert, of allebei.