Sommige verbindingen hebben geen spijkers nodig. Lijm houdt materialen bij elkaar door middel van chemische of fysische krachten, verspreidt zich over een oppervlak en hardt uit tot een continue verbinding. In de keuken wordt de term zelden gebruikt, maar het principe wel. Eierdooier plakt een korst aan de rand van een taart. Een zetmeelmengsel verdikt een saus en bindt de ingrediënten. Honing en siroop fungeren als eetbare lijm in mueslirepen en gebak.

In de keuken is de meest bekende kleefstof waarschijnlijk de natuurlijke kleverigheid van bepaalde voedingsmiddelen. Kleefrijst houdt sushi en mochi bij elkaar. Pectine zorgt ervoor dat jam een ​​smeerbare gel wordt. Gelatine vormt een wiebelige vaste stof uit een vloeibare basis. Dit zijn geen lijmen in de traditionele zin van het woord, maar ze vervullen dezelfde functie: ze verbinden afzonderlijke componenten tot een samenhangend geheel.

Buiten de keuken zijn lijmen onmisbaar in de bouw. ​​Bouwlijm verbindt gipsplaten met staanders en ondervloeren met balken. Het verdeelt de spanning over de voeg in plaats van deze te concentreren bij de bevestigingsmiddelen. Epoxy vormt sterke, zeer stevige verbindingen. Contactcement hecht direct bij contact. De voorbereiding van het oppervlak is belangrijker dan de lijm zelf. Stof, olie en vocht verzwakken de hechting, daarom zijn de instructies op het etiket geen suggesties.