Kunstwerken hebben de neiging om in herkenbare categorieën te worden ingedeeld. Een genre is een categorie die wordt gedefinieerd door gedeelde conventies op het gebied van vorm, stijl of onderwerp. Misdaadromans draaien om een ​​misdaad en een onderzoek; sonnetten volgen een vast rijmschema en een vaste lengte; westernfilms spelen zich doorgaans af in een grensgebied en tonen een conflict tussen orde en wetteloosheid. Lezers en kijkers gebruiken genreverwachtingen om zich te oriënteren en te beoordelen in hoeverre een bepaald werk aan die verwachtingen voldoet of deze juist ondermijnt.

Genres evolueren. Nieuwe combinaties ontstaan, oude verdwijnen en hybride vormen vervagen de grenzen. Een enkel werk kan tegelijkertijd tot meerdere genres behoren. Marketingcategorieën vereenvoudigen het landschap vaak, maar de onderliggende conventies blijven nuttig voor zowel makers als publiek. Schrijvers die het genre waarin ze werken begrijpen, kunnen bewust kiezen wanneer ze aan de verwachtingen voldoen en wanneer ze verrassen.

Het bestuderen van genres onthult de ongeschreven afspraken tussen kunstmakers en kunstliefhebbers. Deze afspraken zijn geen rigide wetten, maar patronen die effectief zijn gebleken in het structureren van ervaringen en het genereren van betekenis. Door ze te herkennen, wordt zowel het plezier van vertrouwdheid als de impact van vernieuwing vergroot.