Een onverzadigde oplossing kan bij een bepaalde temperatuur nog steeds meer opgeloste stof opnemen. Voeg een eetlepel suiker toe aan water en roer. Het lost op. Voeg er nog een toe. Die lost ook op. De oplossing is onverzadigd. Blijf suiker toevoegen totdat er suiker op de bodem begint te smelten. Dan is de oplossing verzadigd. Bij die temperatuur kan er niets meer in de oplossing.

De oplosbaarheid is afhankelijk van de temperatuur. De meeste vaste stoffen lossen beter op in heet water. Gassen lossen beter op in koud water. Daarom verliest een warme frisdrank sneller zijn koolzuur dan een koude. Een verzadigde oplossing bij een bepaalde temperatuur wordt oververzadigd wanneer deze wordt afgekoeld. Een oververzadigde oplossing bevat meer opgeloste stof dan zou moeten. Voeg een kiemkristal toe en de overtollige opgeloste stof slaat neer.

Oplossingstypen

• Onverzadigd: er kan meer opgeloste stof in oplossen.
• Verzadigd: er kan geen opgeloste stof meer oplossen.
• Oververzadigd: meer opgeloste stof dan bij verzadiging, instabiel.
• Geconcentreerd: hoge verhouding tussen opgeloste stof en oplosmiddel.
• Verdund: lage verhouding tussen opgeloste stof en oplosmiddel.

Concentratie en verzadiging zijn verschillend. Een geconcentreerde oplossing kan onverzadigd zijn als de oplosbaarheid hoog is. Een verdunde oplossing kan verzadigd zijn als de oplosbaarheid laag is. Calciumsulfaat is slechts licht oplosbaar. Een theelepel in een liter water kan al voldoende zijn om de oplossing te verzadigen. Natriumchloride is zeer goed oplosbaar. Een kopje in een liter kan nog steeds onverzadigd zijn. Verzadiging is een grens. Concentratie is een maat. Het verwarren van de twee leidt tot fouten in het laboratorium. Wanneer een chemicus zegt dat een oplossing onverzadigd is, bedoelt hij dat de grens nog niet bereikt is. Er zal nog meer opgeloste stof oplossen. Dat is alles.