Een eclips vindt plaats wanneer drie hemellichamen op één lijn staan ​​en het ene het licht van het andere blokkeert. De bekendste zijn de zons- en maaneclips. Bij een zonseclips beweegt de maan tussen de aarde en de zon door en werpt een schaduw op het aardoppervlak. Bij een maaneclips beweegt de aarde tussen de zon en de maan door en werpt haar schaduw op de maan.

Zonsverduisteringen zijn spectaculair, maar zeldzaam. Ongeveer eens in de 18 maanden vindt er ergens op aarde een totale zonsverduistering plaats, maar deze is alleen zichtbaar langs een smalle strook. De schaduw van de maan is klein en beweegt snel. De totaliteit duurt slechts enkele minuten. Daarom reizen zonsverduisteringsjagers de hele wereld over om ze te kunnen zien.

Maansverduisteringen zijn toegankelijker voor een breder publiek. Ze zijn zichtbaar vanaf de hele nachtzijde van de aarde en duren uren. Tijdens een totaliteit kleurt de maan dieprood doordat zonlicht door de aardatmosfeer wordt afgebogen. Daarom wordt het ook wel een bloedmaan genoemd.

Zonsverduisteringen zijn niet alleen prachtig. Ze zijn ook gebruikt om natuurkundige principes te testen. De zonsverduistering van 1919 bevestigde de algemene relativiteitstheorie door aan te tonen dat de zwaartekracht van de zon het sterlicht afbuigt. Zonsverduisteringen helpen astronomen ook bij het bestuderen van de corona van de zon, die normaal gesproken verborgen is achter de heldere fotosfeer.