Het verzamelen van voedsel is een bestaansstrategie gebaseerd op jagen, vissen en het verzamelen van wilde planten. Het is de oudste manier van leven van de mens en wordt al meer dan 90 procent van de geschiedenis van onze soort beoefend. Tegenwoordig zijn er nog maar een paar groepen die er volledig van afhankelijk zijn, waaronder enkele San-gemeenschappen in zuidelijk Afrika en een handvol andere in afgelegen gebieden. De meeste zijn door staten en de landbouw naar marginale gronden verdreven.

Het verzamelen van voedsel betekent niet dat men constant honger lijdt. Studies naar groepen zoals de !Kung tonen aan dat verzamelaars vaak minder uren per week werken dan boeren of kantoorpersoneel. Hun dieet is doorgaans gevarieerd en voedzaam genoeg. Wat ze missen, is een overvloed. Ze trekken met de seizoenen mee, bezitten weinig en delen wat ze vinden. Mobiliteit is essentieel: het stelt hen in staat om de natuurlijke hulpbronnen te volgen en te voorkomen dat ze een bepaald gebied uitputten.

Gemeenschappelijke kenmerken

• Kleine mobiele groepen van verwante families.
• Arbeidsverdeling naar geslacht en leeftijd.
• Het delen van normen die hamsteren ontmoedigen.
• Gedetailleerde ecologische kennis van planten en dieren.

Het zoeken naar voedsel is geen mislukte fase in de evolutie. Het is een succesvolle aanpassing die het menselijk leven millennia lang in stand heeft gehouden.