Irrigatie is de kunstmatige watertoevoer naar gewassen, die wordt gebruikt op plaatsen waar de regenval te gering, te onbetrouwbaar of op het verkeerde moment plaatsvindt. Het is essentieel voor de landbouw in de Nijlvallei, Punjab, de Central Valley van Californië en de droge vlaktes van Noord-China.

De methoden variëren van oeroud tot zeer verfijnd. Bij vloedirrigatie wordt water over een veld verspreid en in de grond laten trekken. Bij vorenirrigatie wordt water via greppels tussen de rijen naar beneden geleid. Sproeiers simuleren regen en druppelirrigatie levert water druppel voor druppel rechtstreeks aan de wortels. Draaiende irrigatiesystemen bewegen langzaam in een cirkel over grote velden. Elk systeem heeft een andere kostprijs, efficiëntie en toepasbaarheid.

De grote vragen

• Bron: rivieren, reservoirs, aquifers of gerecycled water
• Levering: via zwaartekracht, pompen of drukleidingen.
• Planning: wanneer en hoeveel, afhankelijk van de bodemgesteldheid en het gewasstadium.
• Afwatering: waar het overtollige water naartoe gaat en of er zich zout ophoopt.

In veel van 's werelds meest productieve regio's daalt het grondwaterpeil. De trend is nu gericht op druppelirrigatie, bodemvochtigheidssensoren en deficiëntie-irrigatie, waarbij precies genoeg water wordt gebruikt om de beoogde opbrengst te behalen zonder verspilling.