Contourploegen, of contourlandbouw, is de praktijk van het ploegen en zaaien dwars op een helling, waarbij de hoogtelijnen worden gevolgd in plaats van de helling op en af. Elke vore loopt loodrecht op de richting van de helling, waardoor een reeks kleine barrières ontstaat die de afvoer vertragen en grond en water vasthouden. De techniek is eeuwenoud – bewijs hiervoor is te vinden in de Andes, de rijstterrassen van de Filipijnen en de oude mediterrane landbouw – en werd in de 20e eeuw wetenschappelijk gepromoot na de Amerikaanse Dust Bowl, toen de Soil Conservation Service contourploegen aanmoedigde om erosie tegen te gaan. Het wordt vaak gecombineerd met strookteelt, terrassen en met gras begroeide watergangen voor een grotere effectiviteit. Voordelen zijn onder andere minder bodemverlies, verhoogde waterinfiltratie, betere vochtretentie in droge gebieden en hogere gewasopbrengsten op hellend land. Beperkingen zijn de moeilijkheid voor grote machines op onregelmatig terrein en het risico op het breken van voren tijdens hevige stormen. Contourploegen blijft een essentiële bodemconservatiepraktijk in de duurzame landbouw.