Bijenteelt is de wetenschappelijke teelt en het beheer van honingbijenkolonies, voornamelijk van het geslacht Apis, met name de westerse honingbij (Apis mellifera) en de oosterse honingbij (Apis cerana). De praktijk gaat minstens 4500 jaar terug, met bewijs uit het oude Egypte, waar bijen in kleicilinders werden gehouden en honing werd gebruikt in offers en medicijnen. De traditionele honingjacht maakte later plaats voor bijenkasten met vaste raten, en in 1851 patenteerde Lorenzo Langstroth de bijenkast met beweegbare ramen, wat een revolutie teweegbracht in de bijenteelt doordat inspectie mogelijk werd zonder de raten te beschadigen. Andere mijlpalen zijn de uitvinding van de honingextractor door Franz Hruschka in 1865 en de rookmachine. Moderne bijenteelt omvat kolonievoeding, koninginnenteelt, ziekte- en parasietenbestrijding (met name Varroa destructor), bestuivingscontracten en de productie van honing, bijenwas, propolis en koninginnengelei. Imkers worden geconfronteerd met toenemende uitdagingen zoals de ineenstorting van de bijenkolonie, blootstelling aan pesticiden, verlies van leefgebied en klimaatverandering. Bijenteelt levert een belangrijke bijdrage aan de wereldwijde voedselzekerheid, aangezien ongeveer een derde van de gewasproductie afhankelijk is van bestuiving door dieren.