Brandstofefficiëntie is in de ruimte belangrijker dan waar ook ter wereld. De specifieke impuls meet hoe effectief een raket brandstof omzet in stuwkracht, uitgedrukt in seconden. Hogere waarden betekenen een grotere snelheidsverandering bij dezelfde hoeveelheid brandstof.

De meeteenheid wordt verkregen door de uitlaatgassnelheid te delen door de standaard zwaartekrachtversnelling. Een kerosineraket kan een tijd van ongeveer 350 seconden halen. Waterstofmotoren halen 450 seconden. Elektrische stuwraketten halen meer dan 3000 seconden, maar ze produceren slechts een zeer kleine stuwkracht gedurende lange perioden.

Typische waarden

• Vaste raketmotoren, ongeveer 250 seconden
• Kerosine en vloeibare zuurstof, ongeveer 350 seconden
• Waterstof en vloeibare zuurstof, ongeveer 450 seconden
• Ionenmotoren, duizenden seconden

Een hogere specifieke impuls is niet altijd een voordeel. Elektrische stuwraketten hebben maanden nodig om van baan te veranderen, wat onbruikbaar is voor bemande lanceringen. Missieplanners wegen efficiëntie af tegen de benodigde tijd en stuwkracht.