In sommige talen is toonhoogte niet alleen melodisch, maar ook lexicaal. Toon is het gebruik van toonhoogtepatronen om woordbetekenissen of grammaticale categorieën te onderscheiden, zoals in veel talen van Afrika, Oost-Azië en Amerika.

Vlakke tonen en contourtonen worden gecombineerd in taalspecifieke inventarissen. Toonsandhi-regels veranderen de toonvolgorde. Orthografieën kunnen tonen markeren met diakritische tekens, cijfers of helemaal niet, wat uitdagingen oplevert voor geletterdheid en documentatie.

Niet-tonale talen gebruiken toonhoogte voornamelijk voor intonatie; tonale talen gebruiken het zowel voor lexicaal contrast als voor intonatie. Veldonderzoekers testen minimale paren die alleen in toon verschillen. Het verkeerd verstaan ​​van de toon kan tot compleet andere woorden leiden.

• Toonhoogte gebruikt om betekenis te onderscheiden
• Inclusief egale en contourtinten.
• Onder voorbehoud van sandhi- en orthografische beslissingen.
• Lexicaal in tonale talen, in tegenstelling tot pure intonatie.