Το συμπαθητικό νευρικό σύστημα είναι το τμήμα του αυτόνομου νευρικού συστήματος που προετοιμάζει το σώμα για ταχεία δράση απέναντι σε απειλή ή πρόκληση. Επιταχύνει τον καρδιακό ρυθμό, διαστέλλει τις κόρες των ματιών, ανακατευθύνει τη ροή του αίματος στους σκελετικούς μύες και απελευθερώνει γλυκόζη από τα αποθέματα ενέργειας. Η κλασική περιγραφή είναι «μάχη ή φυγή».

Οι συμπαθητικοί νευρώνες εγκαταλείπουν τον νωτιαίο μυελό και σχηματίζουν συνάψεις σε γάγγλια κοντά στη σπονδυλική στήλη. Από εκεί, οι μεταγαγγλιακές ίνες φτάνουν στα όργανα-στόχους. Ο νευροδιαβιβαστής στις περισσότερες από αυτές τις συνδέσεις είναι η νορεπινεφρίνη. Ο μυελός των επινεφριδίων, που είναι ένα τροποποιημένο συμπαθητικό γάγγλιο, απελευθερώνει επινεφρίνη στην κυκλοφορία του αίματος, ενισχύοντας την απόκριση.

Το σύστημα λειτουργεί σε αντίθεση με το παρασυμπαθητικό τμήμα, το οποίο προάγει την ανάπαυση και την πέψη. Τα περισσότερα όργανα λαμβάνουν διπλή νεύρωση και η ισορροπία μεταξύ των δύο τμημάτων μεταβάλλεται ανάλογα με τις τρέχουσες απαιτήσεις. Η χρόνια υπερδραστηριοποίηση του συμπαθητικού σχετίζεται με αυξημένο καρδιαγγειακό κίνδυνο.

• Κινητοποιεί την ενέργεια για άμεση δράση
• Αυξάνει τον καρδιακό ρυθμό και την αρτηριακή πίεση
• Χρησιμοποιεί νορεπινεφρίνη στις περισσότερες μεταγαγγλιακές συνάψεις
• Αντιτίθεται στην παρασυμπαθητική δραστηριότητα

Η κατανόηση της συμπαθητικής απόκρισης είναι απαραίτητη για την εξήγηση τόσο της προσαρμοστικής διέγερσης όσο και του φυσιολογικού κόστους του παρατεταμένου στρες.