De marginale kosten zijn de extra kosten voor het produceren van één extra eenheid. Het klinkt technisch, maar het is eigenlijk heel intuïtief. Als een bakkerij al 100 broden heeft gebakken en er nog één bakt, zijn de marginale kosten de kosten voor meel, gist en arbeid voor dat ene brood. Vaste kosten zoals huur blijven gelijk.

De marginale kosten dalen meestal eerst, om vervolgens weer te stijgen. In de beginfase kan een fabriek de vaste kosten spreiden en zich specialiseren. Werknemers worden efficiënter. Maar uiteindelijk leidt het toevoegen van meer werknemers of machines aan dezelfde ruimte tot overbevolking. Elke extra eenheid kost meer dan de vorige.

Dit concept stuurt productiebeslissingen aan. Een bedrijf maximaliseert de winst waar de marginale kosten gelijk zijn aan de marginale opbrengsten. Als de productie van één extra eenheid meer kost dan het oplevert, stop dan. Als het minder kost, produceer dan meer. De logica is eenvoudig. De toepassing ervan op gegevens uit de praktijk is dat echter niet.

Belangrijkste punten

• Verandering in totale kosten gedeeld door verandering in hoeveelheid
• Exclusief vaste kosten
• U-vormige curve in theorie
• Gelijk aan de marginale opbrengst bij maximale winst
• Basis voor aanbodcurven