Üç boyutlu baskı, dijital modellerden katman katman fiziksel nesneler oluşturur. Buna eklemeli üretim de denir. Malzemeyi kesip çıkarmak yerine, malzeme ekler. Bir nozul erimiş plastiği püskürtür, bir lazer metal tozunu kaynaştırır veya bir reçine ışık altında sertleşir. Nesne aşağıdan yukarıya doğru büyür.

Bu teknoloji 1980'lere dayanıyor. Chuck Hull, stereolitografiyi 1984'te icat etti. İlk makineler pahalı ve yavaştı. Şimdi masaüstü 3D yazıcılar birkaç yüz dolara mal oluyor. Oyuncaklar, aletler, protezler ve prototipler basıyorlar. Endüstriyel yazıcılar roket parçaları ve diş implantları üretiyor.

Yaygın 3D baskı yöntemleri

• FDM: eritilmiş plastik filament
• SLA: Lazerle sertleştirilmiş reçine
• SLS: Lazerle kaynaştırılmış toz naylon
• SLM: Lazerle eritilen metal tozu
• Malzeme püskürtme: fotopolimer damlacıkları

3D baskı kişiselleştirmeyi mümkün kılıyor. Bir protez tek bir kişiye özel olarak üretilebiliyor. Bir roket parçası günler içinde yeniden tasarlanıp yeniden basılabiliyor. Ayrıca dağıtık üretime de olanak sağlıyor. Yedek parçayı sipariş etmek yerine evde kendiniz basabiliyorsunuz. Fabrika kullanıcıya daha da yaklaşıyor.