Bazı yerler, zamanlar, nesneler ve kişiler sıradan kullanımdan ayrı tutulur ve saygıyla karşılanır. Bu ayrıcalıklı olma niteliği kutsaldır. Kutsal olan, huşu uyandırır ve özel bir davranış gerektirir.

Kutsal mekan bir tapınak, türbe veya doğal bir alan olabilir. Kutsal zaman, festivaller ve Şabat günleriyle takvimi yapılandırır. Kutsal metinler ve nesneler kesin kurallara göre ele alınır. Kutsal ve dünyevi arasındaki sınır, ritüel ve tabu ile korunur.

Kutsal olanın deneyimi hem çekici hem de korkutucu olabilir. Ahlaki yükümlülüğü ve toplumsal kimliği temellendirir. Sekülerleşme, kamusal alanda paylaşılan kutsalı yeniden konumlandırır veya azaltır, ancak kişisel hayranlık deneyimleri ve sembollerin kalıcı gücü devam eder. Kutsal olan, bir geleneğin nihai gerçek olarak gördüğü şeyin yoğunlaşmış varlığıdır.

Bir şeye kutsal demek, onu sıradan bir şekilde yok edilemeyecek bir yere koymaktır.