Kalabalıkta bir yüzün tanıdık gelmesi veya çoktan seçmeli bir seçeneğin daha önce görülenle aynı olduğunun doğru işaretlenmesi tanıma olarak adlandırılır. Tanıma, mevcut bir uyaranın daha önce karşılaşıldığına dair bir yargıdır.

Genellikle hatırlamadan daha kolaydır çünkü uyaranın kendisi bir ipucu görevi görür. Çift süreç modelleri, aşinalığı (önceden meydana gelen bir olayın hızlı ve otomatik algılanması) ve hatırlamayı (bağlamsal ayrıntıların daha yavaş hatırlanması) birbirinden ayırır. Yanlış tanıma, Deese-Roediger-McDermott paradigmasında olduğu gibi, doğru hatırlama olmadan aşinalık mevcut olduğunda ortaya çıkar.

Tanıma testleri eğitimde ve hafıza üzerine yapılan laboratuvar çalışmalarında yaygın olarak kullanılmaktadır. Bu testler, tahmin etme ve yanıt yanlılığındaki değişikliklerden etkilenebilir. Hukuki ortamlarda, teşhis testi hem güç hem de hata riski taşır. Tanıma, hafızanın tam hatırlamanın gerektirdiğinden daha az bilgiyle de başarılı olabileceğini göstermektedir.

Bir şeyin bilindiğini hissetmek, o şey hakkında bilinenleri söyleyebilmekle aynı şey değildir.