Een gezicht in een menigte voelt vertrouwd aan, of een meerkeuzeoptie wordt correct geselecteerd omdat het dezelfde is als eerder gezien. Herkenning is het oordeel dat een bepaalde stimulus al eerder is waargenomen.

Het is doorgaans gemakkelijker dan herinnering, omdat de stimulus zelf als aanwijzing dient. Dual-procesmodellen maken onderscheid tussen vertrouwdheid – een snel, automatisch gevoel van eerdere gebeurtenis – en herinnering – het langzamere herstel van contextuele details. Valse herkenning treedt op wanneer vertrouwdheid aanwezig is zonder accurate herinnering, zoals in het Deese-Roediger-McDermott-paradigma.

Herkenningstests worden veel gebruikt in het onderwijs en in laboratoriumonderzoek naar het geheugen. Ze kunnen echter beïnvloed worden door gissen en door veranderingen in de responsbias. In juridische contexten brengt herkenning in een rij zowel kracht als een risico op fouten met zich mee. Herkenning toont aan dat het geheugen kan functioneren met minder informatie dan nodig is voor volledige herinnering.

Het gevoel hebben dat iets bekend is, is niet hetzelfde als kunnen zeggen wat erover bekend is.