Majör depresyon, sürekli düşük ruh hali, ilgi kaybı ve sıradan çabaların anlamsız olduğu hissiyle kendini gösterir. Uyku, iştah, konsantrasyon ve öz saygı da genellikle olumsuz etkilenir.

Depresyon, kayıp veya kronik stres sonrasında ortaya çıkabileceği gibi, belirgin bir dış neden olmaksızın da görülebilir. Biyolojik faktörler (genetik, nörotransmitter sistemleri, iltihaplanma) ruminasyon ve olumsuz öz değerlendirme gibi bilişsel tarzlarla etkileşime girer. Depresyon atakları hafiften şiddetliye kadar değişebilir ve tekrarlayabilir.

Kanıta dayalı tedaviler arasında antidepresan ilaçlar, bilişsel-davranışçı terapi, kişilerarası terapi ve şiddetli vakalar için nöromodülasyon teknikleri yer almaktadır. Motivasyon düşük olsa bile, ödüllendirici aktivitelere yeniden katılmayı sağlayan davranışsal aktivasyon genellikle yardımcı olur. Sosyal destek ve stres faktörlerinin azaltılması prognozu iyileştirir. Depresyon tedavi edilebilir; tedavi edilmediği takdirde, daha fazla atak ve fiziksel sağlık sorunları riskini artırır.

Hastalık, kişiyi iyileşmenin imkansız olduğuna ikna eder; bu da tedavinin ele alması gereken bir belirtidir.