Een aanhoudend sombere stemming, gebrek aan interesse en het gevoel dat gewone inspanningen zinloos zijn, kenmerken een ernstige depressie. Ook slaap, eetlust, concentratie en zelfvertrouwen lijden er doorgaans onder.

Depressie kan ontstaan ​​na verlies of chronische stress, maar kan ook optreden zonder duidelijke externe oorzaak. Biologische factoren – genetica, neurotransmittersystemen, ontstekingen – werken samen met cognitieve stijlen zoals piekeren en negatieve zelfevaluatie. Episodes variëren van mild tot ernstig en kunnen terugkerend zijn.

Op bewijs gebaseerde behandelingen omvatten antidepressiva, cognitieve gedragstherapie, interpersoonlijke therapie en, in ernstige gevallen, neuromodulatietechnieken. Gedragsactivering – het opnieuw oppakken van lonende activiteiten – helpt vaak, zelfs als de motivatie laag is. Sociale steun en het verminderen van stressfactoren verbeteren de prognose. Depressie is behandelbaar; onbehandeld verhoogt het het risico op nieuwe episodes en lichamelijke gezondheidsproblemen.

De ziekte overtuigt de persoon ervan dat herstel onmogelijk is, wat op zichzelf een symptoom is dat met de behandeling moet worden aangepakt.