Utrzymujący się obniżony nastrój, utrata zainteresowań i poczucie bezcelowości zwykłego wysiłku świadczą o ciężkiej depresji. Sen, apetyt, koncentracja i poczucie własnej wartości również zazwyczaj cierpią.

Depresja może pojawić się po stracie bliskiej osoby lub w wyniku przewlekłego stresu, ale pojawia się również bez wyraźnej przyczyny zewnętrznej. Czynniki biologiczne – genetyka, układy neuroprzekaźników, stan zapalny – oddziałują na style poznawcze, takie jak ruminacja i negatywna samoocena. Epizody wahają się od łagodnych do ciężkich i mogą nawracać.

Do metod leczenia opartych na dowodach naukowych należą leki przeciwdepresyjne, terapia poznawczo-behawioralna, terapia interpersonalna, a w ciężkich przypadkach techniki neuromodulacji. Aktywacja behawioralna – ponowne zaangażowanie w satysfakcjonujące aktywności – często pomaga, nawet gdy motywacja jest niska. Wsparcie społeczne i redukcja czynników stresogennych poprawiają rokowanie. Depresja jest uleczalna; nieleczona zwiększa ryzyko kolejnych epizodów i problemów ze zdrowiem fizycznym.

Choroba przekonuje osobę, że wyzdrowienie jest niemożliwe, co samo w sobie jest objawem, który leczenie musi uwzględnić.