Duyusal adaptasyon, sürekli ve değişmeyen uyaranlara maruz kalındığında ortaya çıkan hassasiyet azalmasıdır. Kısa bir süre sonra uyaran artık fark edilmez.

Soğuk bir havuz ilk başta şok edici gelir, sonra sadece serinlik hissi uyandırır. Kalıcı bir koku bilinçten silinir. Giysilerin cilde uyguladığı basınç birkaç dakika içinde kaybolur. Giriş sabit kaldığında reseptör hücreleri ve onları izleyen sinir yolları ateşleme hızlarını azaltır ve sistemin değişimi algılamasına olanak tanır. Adaptasyon koku ve dokunma için hızlıdır, çoğu koşulda görme için daha yavaştır ve ağrı için neredeyse hiç yoktur.

Bu süreç uyarlanabilir niteliktedir. Değişmeyen uyaranlara sürekli maruz kalmak metabolik açıdan maliyetli ve bilgi açısından işe yaramaz olurdu. Duyusal sistemler, değişime öncelikli olarak yanıt vererek, eylem gerektirebilecek olayların verimli dedektörleri olarak kalırlar. Küçük göz hareketleri, uyarımdaki değişiklikler veya aktif keşif, tam adaptasyonu önleyebilir.

Değişmeyen şey kısa süre sonra hissedilmez hale gelir. Bu, duyusal adaptasyondur.