İnsanlar onun haklı olduğuna inandığında iktidar daha kalıcı olur. Meşruiyet, bu algılanan haklılıktır; yönetilenlerin, yönetenlerin ve kuralların itaate layık olduğunu kabul etmesidir.

Meşruiyet, geleneğe, bir liderin kişisel çekiciliğine veya yasal ve demokratik prosedürlere dayanabilir. Performans da önemlidir: güvenlik ve refah sağlayan hükümetler, iktidar iddialarını güçlendirir. Meşruiyet aşındığında, rejimler daha çok zorlama veya işbirliğine başvururlar ki bunlar daha maliyetli ve daha istikrarsızdır.

Meşruiyet krizleri yolsuzluk, seçim hileleri, ekonomik başarısızlık veya kültürel yabancılaşmadan kaynaklanır. Meşruiyetin yeniden sağlanması genellikle hem kurumsal reformu hem de insanların yaşamlarında somut iyileştirmeleri gerektirir. Uluslararası tanınma, iç meşruiyeti destekleyebilir ancak onun yerini tutamaz. Siyaset bilimciler meşruiyeti, bazı düzenlerin neden kalıcı olduğunu ve diğerlerinin neden çöktüğünü açıklayan merkezi bir değişken olarak ele alırlar.

• Yönetimin kabul edilmiş meşruiyeti
• Saf zorlamaya olan bağımlılığı azaltır.
• Kaynaklar arasında prosedür, gelenek ve performans yer almaktadır.
• Erozyon istikrarsızlığa yol açar.