Görelilik, Einstein'ın uzay, zaman ve yerçekimi teorisidir. İki bölümden oluşur. 1905'te yayınlanan özel görelilik, özellikle ışık hızına yakın hızlarda hareket eden cisimlerle ilgilenir. 1915'te yayınlanan genel görelilik ise ivme ve yerçekimiyle ilgilenir. Birlikte, fiziği devrimleştirdiler. Newton'un mutlak uzay ve zamanını, bükülen ve gerilen esnek bir uzay-zamanla değiştirdiler. Merkür'ün yörüngesinin presesyonundan kara deliklerin varlığına kadar, Newton'un teorisinin açıklayamadığı olayları öngördüler.

Özel görelilik iki varsayıma dayanır. Fizik yasaları, düzgün hareket halindeki tüm gözlemciler için aynıdır. Vakumdaki ışık hızı, hareketlerinden bağımsız olarak tüm gözlemciler için aynıdır. Bu varsayımlardan zaman genişlemesi, uzunluk kısalması ve kütle ile enerjinin eşdeğerliği (E = mc²) ortaya çıkar. Genel görelilik, teoriyi ivmelenen çerçevelere ve yerçekimine genişletir. Yerçekimini bir kuvvet olarak değil, uzay-zamanın eğriliği olarak tanımlar. Kütle ve enerji uzay-zamanı eğriltir ve nesneler bu eğri geometride mümkün olan en düz yolları izler. Görelilik sayısız deneyle doğrulanmıştır. GPS, parçacık hızlandırıcıları ve kozmoloji için vazgeçilmezdir.

Görelilik kuramı gerçekleri

• Özel görelilik. 1905, sabit hızlar.
• Genel görelilik. 1915, ivme ve yerçekimi.
• Postülatlar. Fizik, tüm eylemsiz gözlemciler için aynıdır. Işık hızı sabittir.
• Sonuçlar. Zaman genişlemesi, uzunluk kısalması, E = mc².
• Yerçekimi. Uzay-zaman eğriliği.

Görelilik, rölativizm ile aynı şey değildir. Görelilik bir fizik teorisidir. Rölativizm ise hakikat ve ahlak hakkında felsefi bir görüştür.