Demokrasi, halkın yönetimi anlamına gelir. Kelimenin kökeni olan Atina'da, vatandaşlar bir mecliste toplanır ve yasaları doğrudan oylarlardı. Kadınlar, köleler ve yabancılar bu oylamadan dışlanırdı. Modern demokrasi çoğunlukla temsilidir: Vatandaşlar, kendi adlarına karar veren yetkilileri seçerler. Doğrudan demokrasiden temsili demokrasiye geçiş pratik nedenlere dayanıyordu. Büyük nüfuslar tek bir yerde toplanamaz ve karmaşık yasalar uzmanlık ve zaman gerektirir.

Demokrasiler birçok biçimde karşımıza çıkar. Başkanlık sisteminde yürütme organı yasama organından ayrı olarak seçilir. Parlamenter sistemde ise yürütme organı yasama organından seçilir. Bazı demokrasilerde, koltukların oy oranına göre dağıtıldığı orantılı temsil sistemi kullanılır. Diğerlerinde ise kazananın tüm koltuğu aldığı seçim bölgeleri bulunur. Her sistemin, duyarlılık, istikrar ve adalet arasında denge kurma imkanları vardır. Demokrasi ayrıca seçimlerin ötesinde kurumlara da bağlıdır: özgür basın, bağımsız mahkemeler, hukukun üstünlüğü, azınlıkların korunması. Bunlar olmadan, çoğunluk yönetimi çoğunluk tiranlığına dönüşebilir.

Temel özellikler

• Özgür ve adil seçimler. Düzenli, rekabetçi ve tüm uygun vatandaşların katılımına açık.
• Hukukun üstünlüğü. Yasalar herkese eşit şekilde uygulanır ve hükümetin gücünü sınırlar.
• Hakların korunması. Konuşma, toplanma, din ve adil yargılama hakkı.
• Hesap Verebilirlik. Yetkililer seçmenler veya diğer kurumlar tarafından görevden alınabilir.

Demokrasi sadece liderleri seçme yöntemi değildir. Gücün nasıl elde tutulması ve sınırlandırılması gerektiğine dair bir dizi taahhüttür.