Farmakokinetik, vücudun bir ilaca ne yaptığını inceleyen bilim dalıdır. Emilim, dağılım, metabolizma ve atılım olmak üzere dört sürece ayrılır ve genellikle ADME olarak kısaltılır. Bunlar birlikte, ilacın hedef bölgeye ne kadar ulaştığını, ne kadar süre orada kaldığını ve ne kadar hızlı temizlendiğini belirler. Bu alan niceldir ve konsantrasyon değişikliklerini zaman içinde tanımlamak için matematiksel modeller kullanır.

Temel parametreler klirens, dağılım hacmi ve yarı ömürdür. Klirens, birim zamanda ilaçtan arındırılan kan hacmidir. Dağılım hacmi, ilacın vücutta ne kadar geniş bir alana yayıldığını yansıtan teorik bir sayıdır. Yarı ömür ise konsantrasyonun yarıya düşmesi için geçen süredir. Bu parametreler dozlama rejimini belirler: ne kadar ilaç verileceği ve ne sıklıkla verileceği. Ayrıca bazı ilaçların terapötik seviyelere hızlı bir şekilde ulaşmak için yükleme dozuna ihtiyaç duymasının, diğerlerinin ise baştan itibaren idame dozu olarak verilmesinin nedenini de açıklarlar.

Başlıca parametreler:

• Emilim. İlacın kan dolaşımına nasıl girdiği.
• Dağılım. İlacın dokulara nasıl geçtiği.
• Metabolizma. İlacın kimyasal olarak nasıl değiştirildiği.
• Atkımalım. İlacın vücuttan nasıl atıldığı.
• Klirens ve yarı ömür. İlacın vücuttan ne kadar hızlı atıldığı.

Farmakokinetik, yaş, kilo, genetik yapı, böbrek fonksiyonu, karaciğer fonksiyonu ve ilaç etkileşimleri nedeniyle hastalar arasında farklılık gösterir. Terapötik ilaç izleme, dar terapötik aralığa sahip ilaçlar için dozları ayarlamak amacıyla farmakokinetik prensipleri kullanır.