Vücut, çoğu ilacı görevlerini tamamladıktan sonra kullanmaz. Atılım, bu ilaçlardan kurtulmanın yoludur. Böbrekler, ilaçları ve metabolitlerini kandan süzerek idrara geçirme işini büyük ölçüde üstlenir. Karaciğer ikinci bir yol ekleyerek bazı ilaçları safra içine paketler ve bu safra bağırsaklara boşalarak dışkıyla atılır. Akciğerler, ter, tükürük ve anne sütü daha küçük miktarları işler.

Böbrek fonksiyonu, bir ilacın vücutta ne kadar süre kalacağının ana belirleyicisidir. Böbrek fonksiyonu azalmış hastalar daha düşük dozlara veya farklı ilaçlara ihtiyaç duyabilirler. Basit bir kan testi olan kreatinin klirensi, böbreklerin ne kadar iyi filtreleme yaptığını tahmin eder ve doz kararlarına rehberlik eder. Karaciğer fonksiyonu da önemlidir, özellikle de atılmadan önce metabolize edilen ilaçlar için. Her iki organ da yaşla birlikte azalır, bu nedenle yaşlı hastaların genellikle ayarlanmış dozlara ihtiyacı vardır.

Boşaltım yolları:

• Böbrekler. Böbrekler ilaçları idrara süzer. Çoğu ilacın ana atılım yolu idrardır.
• Safra Yolu. Karaciğer ilaçları safraya salgılar ve safra bağırsaklara girer.
• Akciğerler, anestezikler gibi uçucu ilaçları dışarı atar.
• Diğer. Ter, tükürük, gözyaşı ve anne sütü.

Yarı ömür, vücudun bir ilaç dozunun yarısını atması için geçen süredir. Hem metabolizmaya hem de atılımına bağlıdır ve ilacın ne sıklıkla alınması gerektiğini belirler.