Het lichaam heeft na afloop van de behandeling geen nut meer voor de meeste medicijnen. Uitscheiding is de manier waarop ze worden verwijderd. De nieren doen het grootste deel van dit werk door medicijnen en hun metabolieten uit het bloed te filteren en in de urine af te voeren. De lever zorgt voor een tweede uitscheidingsroute door sommige medicijnen in gal te verpakken, die vervolgens in de darmen terechtkomt en via de ontlasting wordt uitgescheiden. Kleinere hoeveelheden worden via de longen, zweet, speeksel en moedermelk afgevoerd.

De nierfunctie is de belangrijkste factor die bepaalt hoe lang een geneesmiddel in het lichaam blijft. Patiënten met een verminderde nierfunctie hebben mogelijk lagere doses of andere geneesmiddelen nodig. De creatinineklaring, een eenvoudige bloedtest, schat in hoe goed de nieren filteren en is bepalend voor de dosering. Ook de leverfunctie is van belang, met name voor geneesmiddelen die worden gemetaboliseerd voordat ze worden uitgescheiden. Beide organen gaan achteruit met de leeftijd, waardoor oudere patiënten vaak een aangepaste dosering nodig hebben.

Uitscheidingsroutes:

• Renal. De nieren filteren medicijnen uit in de urine. Dit is de belangrijkste route voor de meeste medicijnen.
• Biliary. De lever scheidt medicijnen uit in de gal, die vervolgens in de darm terechtkomt.
• Pulmonair. De longen ademen vluchtige geneesmiddelen zoals verdovingsmiddelen uit.
• Overig. Zweet, speeksel, tranen en moedermelk.

De halfwaardetijd is de tijd die het lichaam nodig heeft om de helft van een medicijndosis af te breken. Deze is afhankelijk van zowel de stofwisseling als de uitscheiding en bepaalt hoe vaak een medicijn moet worden ingenomen.