Omurga sütunu içinde yer alan omurilik, beyin sapının silindirik bir uzantısı olup hem vücut ile beyin arasında sinyaller iletir hem de refleksler ve ritmik motor kalıpları üretebilen yerel devreler içerir.

Duyusal aksonlar dorsalden girer; motor aksonlar ventralden çıkar. Yükselen yollar duyusal bilgiyi beyne taşır; alçalan yollar motor komutları ve modülatör sinyalleri iletir. Segmental organizasyon, omuriliğin her seviyesinin vücudun belirli bir bölgesini innerve ettiği anlamına gelir ve bu da lezyonların klinik olarak hassas bir şekilde lokalize edilmesini sağlar. Omurilik içindeki merkezi patern üreteçleri, beyinden izole edildiklerinde bile hareket benzeri çıktı üretebilirler.

Yaralanma, uzun sinir yollarını kesintiye uğratır ve hasar seviyesinin altında felç ve duyu kaybına neden olur; omurilik şoku geçtikten sonra genellikle abartılı refleksler eşlik eder. Merkezi sinir sisteminde rejenerasyon sınırlı olduğundan, omurilik yaralanması kalıcı sakatlığın önemli bir nedeni olmaya devam etmektedir. Nöroproteksiyon, rejenerasyon ve beyin-bilgisayar arayüzleri üzerine yapılan araştırmalar, bu tür yaralanmalardan sonra fonksiyonu geri kazandırmayı amaçlamaktadır.

• Beyin ve vücut arasında sinyaller iletir.
• Refleks ve desen oluşturucu devreler içerir.
• Bölümlere ayrılmış şekilde organize edilmiştir
• Kalıcı sonuçlara yol açabilecek travmatik yaralanmalara karşı savunmasızdır.