Bir eserin anahtarı, onun tonal merkezidir; yani insana kendini evinde hissettiren nota ve akordur. Örneğin, Do majör anahtarındaki müzik genellikle Do notasıyla başlar ve biter ve Do majör gamının notalarını temel malzeme olarak kullanır.

Porte çizgilerinin başındaki anahtar işaretleri, hangi notaların sürekli olarak yükseltildiğini veya alçaltıldığını gösterir. Modülasyon, müziğin geçici veya kalıcı olarak farklı bir tona geçmesiyle gerçekleşir. Tonlar arasındaki ilişkiler, tonal kompozisyon ve analiz çalışmalarının büyük bir bölümünün temelini oluşturur.

Dinleyiciler, teorik bilgiye sahip olmasalar bile, eserin tonunu hissedebilirler. Bir eserin kendi tonundan uzaklaşarak bitmesi, çözümsüzlük hissi yaratabilir. Besteciler, pratik nedenlerle (enstrüman aralıkları, vokal rahatlığı) ve ifade edici renk için tonlar seçerler; ancak belirli tonların duygusal çağrışımları kısmen kültürel ve tarihseldir.

• Bir eserin tonal merkezi
• Anahtar imzasıyla belirtilmiştir.
• Modülasyon yoluyla değiştirilebilir.
• Melodi ve armoniyi düzenler.