De toonsoort van een muziekstuk is het tonale centrum – de noot en het akkoord die vertrouwd aanvoelen. Muziek in de toonsoort C majeur begint en eindigt bijvoorbeeld meestal op een C en gebruikt de noten van de C-majeurtoonladder als belangrijkste basis.

Toonsoorten aan het begin van een notenbalk geven aan welke noten consequent verhoogd of verlaagd worden. Modulatie treedt op wanneer de muziek, tijdelijk of permanent, naar een andere toonsoort overgaat. De relaties tussen toonsoorten vormen de basis van veel tonale compositie en analyse.

Luisteraars voelen de toonsoort aan, zelfs zonder theoretische kennis. Een stuk dat eindigt in een andere toonsoort dan de oorspronkelijke, kan onafgerond aanvoelen. Componisten kiezen toonsoorten om praktische redenen (bereik van instrumenten, zangcomfort) en voor expressieve kleur, hoewel de emotionele associaties met bepaalde toonsoorten deels cultureel en historisch bepaald zijn.

• Tonale kern van een stuk
• Aangegeven door sleutelsignatuur
• Kan veranderen door modulatie
• Organiseert melodie en harmonie.