Orijinal eserlerin yaratıcıları, bu eserlerin belirli kullanımlarını kontrol etme konusunda geçici ve münhasır bir hak elde ederler. Telif hakkı bu yasal haktır. Somut bir biçimde tescil edildikten sonra edebi, sanatsal, müzikal ve diğer bazı fikri yaratımları kapsar. Sahibi, çoğaltmayı, dağıtımı, kamuya açık performansı ve türev eserlerin oluşturulmasını yetkilendirebilir veya yasaklayabilir.

Telif hakkı çoğu yargı bölgesinde otomatik olarak doğar; tescil genellikle isteğe bağlıdır ancak prosedürel avantajlar sağlar. Koruma süresi uzundur—tipik olarak yazarın yaşam süresi artı birkaç on yıldır. Süresi dolduktan sonra eser kamu malı haline gelir ve serbestçe kullanılabilir. Adil kullanım veya adil muamele hükümleri, eleştiri, eğitim ve araştırma gibi amaçlar için izinsiz sınırlı kullanımlara olanak tanır.

Dijital çağda telif hakkı uygulamaları ve istisnaları tartışmalı olmaya devam etmektedir. Telif hakkı, yaratıcıların eserlerinden para kazanmalarına olanak tanıyarak, yaratıcılığı teşvik eden ekonomik bir unsur olarak öne çıkar. Aynı zamanda, aşırı geniş veya uzun süreli koruma, sonraki yaratıcılığı ve erişimi engelleyebilir. Bu iki çıkar arasındaki denge, dünya çapındaki mevzuatı ve mahkeme kararlarını şekillendirmeye devam etmektedir.