Makers van originele werken verkrijgen een tijdelijk exclusief recht om bepaalde vormen van gebruik van die werken te controleren. Auteursrecht is dat wettelijke recht. Het beschermt literaire, artistieke, muzikale en bepaalde andere intellectuele creaties zodra deze in een tastbare vorm zijn vastgelegd. De eigenaar kan reproductie, distributie, openbare uitvoering en het maken van afgeleide werken toestaan ​​of verbieden.

Auteursrecht ontstaat in de meeste rechtsgebieden automatisch; registratie is vaak optioneel, maar biedt procedurele voordelen. De beschermingstermijn is lang – doorgaans de levensduur van de auteur plus enkele decennia. Na afloop van de beschermingstermijn komt het werk in het publieke domein en mag het vrij gebruikt worden. Bepalingen inzake redelijk gebruik of eerlijke handel staan ​​beperkt gebruik zonder toestemming toe voor doeleinden zoals kritiek, onderwijs en onderzoek.

In het digitale tijdperk blijven handhaving en uitzonderingen op het auteursrecht controversieel. Auteursrecht ondersteunt de economische prikkel om te creëren door makers in staat te stellen hun werk te gelde te maken. Tegelijkertijd kan een te brede of te lange bescherming de creativiteit en de toegang tot vervolgwerken belemmeren. Het vinden van de juiste balans tussen deze belangen blijft wereldwijd bepalend voor wetgeving en rechterlijke uitspraken.