Twórcy oryginalnych utworów otrzymują tymczasowe wyłączne prawo do kontrolowania określonych sposobów wykorzystania tych utworów. Prawo autorskie jest tym prawem. Obejmuje ono dzieła literackie, artystyczne, muzyczne i niektóre inne dzieła intelektualne po ich utrwaleniu w formie materialnej. Właściciel może zezwolić lub zakazać reprodukcji, dystrybucji, publicznego wykonywania i tworzenia utworów zależnych.

W większości jurysdykcji prawa autorskie powstają automatycznie; rejestracja jest często opcjonalna, ale zapewnia korzyści proceduralne. Okres ochrony jest długi – zazwyczaj obejmuje życie autora plus kilka dekad. Po upływie tego okresu utwór przechodzi do domeny publicznej i może być swobodnie wykorzystywany. Przepisy dotyczące dozwolonego użytku (fair use) zezwalają na ograniczone wykorzystanie bez zezwolenia w celach takich jak krytyka, edukacja i badania.

W erze cyfrowej egzekwowanie i wyjątki pozostają przedmiotem sporów. Prawo autorskie wspiera ekonomiczną zachętę do tworzenia, umożliwiając twórcom monetyzację ich dzieł. Jednocześnie zbyt szeroka lub zbyt długa ochrona może utrudniać dalszą twórczość i dostęp do niej. Równowaga między tymi interesami nadal kształtuje przepisy i orzeczenia sądowe na całym świecie.