Likidite, bir varlığın nakde dönüştürülme kolaylığıdır. Nakit paranın kendisi tamamen likittir. Birikim hesabı da neredeyse aynı derecede likittir. Bir hisse senedi işlem saatlerinde saniyeler içinde satılabilir. Bir evin satılması aylar sürebilir. Nadir bir tablonun satılması yıllar sürebilir. Dönüşüm ne kadar hızlı ve ucuz olursa, varlık o kadar likit olur.

Likidite, bireyler ve kurumlar için önemlidir. Bir hane halkının acil durumları karşılayacak kadar likit varlığa ihtiyacı vardır. Bir işletmenin maaşları ve tedarikçileri ödemek için nakde ihtiyacı vardır. Bir bankanın para çekme taleplerini karşılayacak kadar likit varlık bulundurması gerekir. Likidite kuruduğunda, sonuçlar ciddi olabilir. 2008 krizi sırasında, bankalar birbirlerine kredi vermeyi durdurdu çünkü kimin ödeme gücüne sahip olduğu bilinmiyordu. Kredi piyasaları dondu. Federal Rezerv, likiditeyi yeniden sağlamak için trilyonlarca dolar enjekte etti.

Piyasaların likidite seviyeleri farklıdır. Büyük döviz piyasaları günlük trilyonlarca dolar işlem görür ve oldukça likittir. Küçük sermayeli şirketlerin hisse senetleri daha az sıklıkla işlem görür ve alış-satış spreadleri daha geniştir. Gayrimenkul ve özel sermaye doğası gereği likit değildir. Yatırımcılar, likit olmayan varlıkları elde tutmak için daha yüksek getiri talep ederler. Bu prim, ihtiyaç duyulduğunda satamama riskini telafi eder. Likidite bedava değildir. Bir bedeli vardır.

Temel önlemler

• Nakit ve nakit benzerleri
• Cari oran
• Hızlı oran
• Alış-satış farkı
• İşlem hacmi