Ötrofikasyon, suyun esas olarak azot ve fosfor olmak üzere besin maddeleriyle zenginleşmesidir. Zararsız gibi görünse de öyle değildir. Fazla besin maddeleri, alglerin ve bitkilerin aşırı büyümesini tetikler. Öldüklerinde, bakteriler onları ayrıştırır ve oksijeni tüketir. Su hipoksik hale gelir. Balıklar ve kabuklu deniz ürünleri ölür. Ekosistem çöker.

Tarım ana kaynaktır. Tarlalara uygulanan gübreler derelere ve nehirlere karışır. Hayvan atıkları da buna katkıda bulunur. Atıksu arıtma tesisleri, işlemden sonra bile besin maddelerini deşarj eder. Göllerde fosfor genellikle sınırlayıcı besin maddesidir. Kıyı sularında ise genellikle azot belirleyicidir. Hangisinin büyümeyi sınırladığını bilmek, yöneticilere nereye odaklanmaları gerektiğini gösterir.

Sorun küresel. Erie Gölü, şehirlerin içme suyunu kesen zehirli alg patlamalarından muzdarip. Baltık Denizi'nde Danimarka büyüklüğünde bir ölü bölge var. Çin'in Taihu Gölü 2007'de siyanobakterilerle yeşile döndü. Ötrofikasyonu düzeltmek, besin maddesi akışını kaynağında kesmeyi gerektiriyor. Bu da tarım uygulamalarını değiştirmeyi, atıksu arıtma tesislerini iyileştirmeyi ve suyu doğal olarak filtreleyen sulak alanları restore etmeyi gerektiriyor.

Başlıca besin maddeleri

• Azot
• Fosfor
• Potasyum (daha az sıklıkla sınırlayıcı faktör)
• Tarımsal akıntı
• Kanalizasyon ve deterjanlar