Eutrofizacja to wzbogacenie wody w składniki odżywcze, głównie azot i fosfor. Brzmi nieszkodliwie. Ale takie nie jest. Nadmiar składników odżywczych powoduje gwałtowny wzrost glonów i roślin. Kiedy obumierają, bakterie rozkładają je i zużywają tlen. Woda staje się niedotleniona. Ryby i skorupiaki umierają. Ekosystem ulega załamaniu.

Głównym źródłem jest rolnictwo. Nawozy stosowane na polach spływają do strumieni i rzek. Odchody zwierzęce dodatkowo je zwiększają. Oczyszczalnie ścieków odprowadzają składniki odżywcze nawet po przetworzeniu. W jeziorach fosfor jest często składnikiem ograniczającym. W wodach przybrzeżnych zazwyczaj kontroluje go azot. Wiedza o tym, który z nich ogranicza wzrost, podpowiada zarządcom, na czym się skupić.

Problem ma charakter globalny. Jezioro Erie ucierpiało z powodu toksycznych zakwitów glonów, które odcięły dostęp do wody pitnej w miastach. Morze Bałtyckie ma martwą strefę wielkości Danii. Chińskie jezioro Taihu zazieleniło się od sinic w 2007 roku. Rozwiązanie problemu eutrofizacji wymaga ograniczenia spływu substancji odżywczych u źródła. Oznacza to zmianę praktyk rolniczych, modernizację oczyszczalni ścieków i odbudowę terenów podmokłych, które naturalnie filtrują wodę.

Główne składniki odżywcze

• Azot
• Fosfor
• Potas (rzadziej limitujący)
• Spływ rolniczy
• Ścieki i detergenty