Destansı bir kahraman, destan şiirinin merkez figürüdür; olağanüstü eylemleri ve nitelikleriyle bir kültürün değerlerini somutlaştıran yüksek statülü bir karakterdir. Kahramanın eylemleri bir halkın hatta insanlığın kaderini etkiler.

Aşil, Odysseus, Aeneas ve Beowulf klasik örneklerdir. İnsanüstü bir güce veya kurnazlığa sahip olsalar da, insani sınırlamalar ve ahlaki sınavlarla da karşı karşıya kalırlar. Destansı kahraman genellikle tanrılardan yardım veya engel görür, bir yolculuğa veya göreve çıkar ve canavarlarla, rakiplerle veya doğanın güçleriyle yüzleşir. İtibar ve onur genellikle temel kaygılardır. Daha sonraki edebiyat, isteksiz, kusurlu veya anti-kahraman versiyonlar üreterek bu türü karmaşıklaştırmış olsa da, orijinal kalıp hala tanınabilir durumdadır.

Destansı kahraman, sıradan hayattan daha büyüktür ancak özdeşleşilemez değildir. Okuyucular veya dinleyiciler, kahramana hayran olmaya, kendilerini onunla kıyaslamaya ve kendi kültürlerinin idealize edilmiş bir biçimde yansımasını görmeye davet edilirler. Kahramanın nihai kaderi—zafer, ölüm veya yücelme—kolektif bir anlam taşır.

Öyküsü, koca bir halkın hayal gücünün ağırlığını taşıyabilecek kadar geniş olan figür, destansı kahramandır.