Bohater epicki to centralna postać poematu epickiego – postać o wysokim statusie, której niezwykłe czyny i cechy ucieleśniają wartości danej kultury. Działania bohatera wpływają na losy narodu, a nawet całej ludzkości.

Achilles, Odyseusz, Eneasz i Beowulf to klasyczne przykłady. Posiadają nadludzką siłę lub spryt, ale jednocześnie stawiają czoła ludzkim ograniczeniom i wyzwaniom moralnym. Bohater epicki często otrzymuje pomoc lub przeszkody od bogów, podejmuje podróż lub misję i stawia czoła potworom, rywalom lub siłom natury. Reputacja i honor są zazwyczaj centralnymi tematami. Późniejsza literatura skomplikowała ten typ, tworząc wersje niechętne, wadliwe lub antyheroiczne, jednak pierwotny wzorzec pozostaje rozpoznawalny.

Bohater epicki jest większy niż przeciętne życie, ale nie wykracza poza granice identyfikacji. Czytelnicy i słuchacze są zachęcani do podziwiania, porównywania się z bohaterem i dostrzegania odzwierciedlenia własnej kultury w wyidealizowanej formie. Ostateczny los bohatera – triumf, śmierć lub apoteoza – niesie ze sobą zbiorowe znaczenie.

Postać, której historia jest na tyle bogata, że ​​jest w stanie udźwignąć ciężar wyobraźni całego narodu, nazywana jest bohaterem epickim.