Een epische held is de centrale figuur van een episch gedicht – een personage van hoge status wiens buitengewone daden en kwaliteiten de waarden van een cultuur belichamen. De daden van de held beïnvloeden het lot van een volk of zelfs van de hele mensheid.

Achilles, Odysseus, Aeneas en Beowulf zijn klassieke voorbeelden. Ze bezitten bovenmenselijke kracht of sluwheid, maar worden tegelijkertijd geconfronteerd met menselijke beperkingen en morele beproevingen. De epische held ontvangt vaak hulp of tegenwerking van de goden, onderneemt een reis of zoektocht en confronteert monsters, rivalen of de krachten van de natuur. Reputatie en eer staan ​​doorgaans centraal. Latere literatuur heeft dit type held gecompliceerd, met onwillige, gebrekkige of anti-heldhaftige varianten, maar het oorspronkelijke patroon blijft herkenbaar.

De epische held is groter dan het gewone leven, maar niet onherkenbaar. Lezers of luisteraars worden uitgenodigd hem te bewonderen, zichzelf met hem te vergelijken en hun eigen cultuur in geïdealiseerde vorm weerspiegeld te zien. Het uiteindelijke lot van de held – triomf, dood of verheerlijking – draagt ​​een collectieve betekenis in zich.

De figuur wiens verhaal zo omvangrijk is dat het de verbeelding van een heel volk kan dragen, is de epische held.