Disfemizm, daha tarafsız veya olumlu bir ifade yerine sert, kırıcı veya kaba bir ifadenin kullanılmasıdır. Örtmecenin tam tersidir.

Örtmeceli ifadeler yumuşatırken ("öldü" yerine "vefat etti"), aşağılayıcı veya alçaltıcı ifadeler yoğunlaştırır veya alçaltır ("öfkeyle öldü", "hayatını kaybetti"). Aşağılayıcı ifadeler hakaretlerde, siyasi söylemlerde, kara mizahta ve konuşmacının küçümseme, öfke veya acımasız gerçekçiliği ifade etmek istediği her bağlamda ortaya çıkar. Ayrıca, nezaket normlarının ortak reddini işaret ederek grup dayanışmasına da hizmet edebilirler.

Örtmeceler gibi, aşağılayıcı ifadeler de kültürel ve tarihsel olarak değişkendir. Neyin son derece saldırgan sayıldığı zamanla ve topluluklar arasında değişir. Yazarlar ve konuşmacılar, şok yaratmak, rahatlatıcı dili ortadan kaldırmak veya belirli bir duygusal duruşla kendilerini özdeşleştirmek istediklerinde aşağılayıcı ifadeler kullanırlar. Aşırı kullanım, etkiyi azaltabilir veya izleyiciyi yabancılaştırabilir.

Bir konuşmacının bilerek daha sert bir kelimeye yönelmesi, bir hakaret ifadesidir.