Dysfemizm to zastąpienie ostrego, obraźliwego lub dosadnego wyrażenia wyrażeniem bardziej neutralnym lub pozytywnym. Jest przeciwieństwem eufemizmu.

Tam, gdzie eufemizm łagodnieje („odszedł” zamiast „umarł”), dysfemizm nasila się lub degraduje („skrzeczał”, „kopnął w kalendarz”). Dysfemizmy pojawiają się w obelgach, inwektywach politycznych, czarnym humorze i w każdym kontekście, w którym mówiący chce wyrazić pogardę, gniew lub ponury realizm. Mogą również służyć solidarności grupowej, sygnalizując wspólne odrzucenie norm grzecznościowych.

Podobnie jak eufemizmy, dysfemizmy są zmienne kulturowo i historycznie. To, co uznaje się za skrajnie obraźliwe, zmienia się z czasem i w różnych społecznościach. Pisarze i mówcy sięgają po dysfemizm, gdy chcą szokować, pozbyć się kojącego języka lub utożsamić się z określonym stanem emocjonalnym. Nadużywanie może osłabić efekt lub po prostu zrazić odbiorców.

Kiedy mówca celowo sięga po ostrzejsze słowo, wybór ten jest dysfemizmem.