Bedavacı, bir şey için para ödemeden ondan faydalanır. Klasik örnek kamu yayıncılığıdır. Herkes izleyebilir, ancak sadece bazıları bağış yapar. Yeterince insan bedavacılığa başvurursa, hizmet çöker. Bu sorun, bir malın dışlanamaz olduğu, yani insanların onu kullanmasını kolayca engelleyemeyeceğiniz durumlarda ortaya çıkar.

Bedavacılık, kolektif eylem sorunudur. Her bireyin başkalarının ödeme yapmasına izin verme teşviki vardır. Eğer herkes bu şekilde düşünürse, iyilik ya yetersiz sağlanır ya da hiç sağlanmaz. Ulusal savunma, temiz hava ve halka açık parklar bu sorunla karşı karşıyadır. Bir üyenin katkıda bulunmadığı takım projesi gibi küçük gruplar da aynı sorunla karşılaşır.

Çözümler arasında vergiler, zorunlu ücretler ve sosyal baskı yer almaktadır. Hükümetler genellikle kamu mallarını doğrudan sağlarlar çünkü piyasalar bu malları yeterince arz etmemektedir. Daha küçük gruplarda, izleme ve ortak normlar bedavacılığı azaltabilir. Sorun hiçbir zaman tamamen çözülmez, yönetilir.

Örnekler

• Kamu yayıncılığı bağışları
• Aidat ödemeden sendika temsili
• Katkıda bulunmayanlarla yapılan grup projeleri
• Ulusal savunma
• Temiz hava ve su