Deniz feneri, denizde bulunan her gemiyi uyarır. İnşası ve bakımı pahalıdır, ancak bir kez ışık saçmaya başladığında, hiçbir kaptan onun ışınlarından mahrum kalamaz. Bazı gemi sahipleri, başkalarının maliyeti karşılayacağını umarak, bunun için ödeme yapmayı reddedebilir. Bunlar bedavacılardır, bir maldan faydalanan ancak ona katkıda bulunmayan kişilerdir.

Bedavacılık, dışlanamaz ve rekabetçi olmayan kamu malları için bir sorundur. Ulusal savunma, temiz hava, kamu radyosu ve temel araştırmaların hepsi bundan etkilenir. Herkes başkasının ödemesini beklerse, mal yetersiz sağlanır veya hiç sağlanmaz. Bu nedenle hükümetler devreye girer ve bu malları gönüllü katkılar yerine vergiler yoluyla finanse eder.

Bedavacılık her zaman parayla ilgili değildir. Bir ekip projesinde, bir üye tembellik ederken diğerleri işi yapabilir. Uluslararası iklim müzakerelerinde, ülkeler başkalarının onlar için yapacağına inanırlarsa emisyonları azaltmaktan çekinebilirler. Mantık aynıdır: özel teşvik, kolektif çıkardan uzaklaşır. Bunu çözmek, vergi, düzenleme veya sosyal normlar yoluyla ikisini uyumlu hale getiren kurumlar gerektirir.

Klasik örnekler

• Ulusal savunma
• Kamu yayıncılığı
• Temiz hava ve su
• Temel bilimsel araştırma
• Uluslararası iklim anlaşmaları