Her su aynı değildir. Bazıları içilebilir, bazıları balık yaşamını destekler, bazıları ise her ikisi için de çok kirlidir. Su kalitesi, suyun belirli bir kullanım için ne kadar uygun olduğunu ölçer. İçme suyu, sulama veya rekreasyon amaçlı kullanılan suya göre farklı standartlara tabidir.

Amerika Birleşik Devletleri'nde 1972'de kabul edilen Temiz Su Yasası, su kirliliğini düzenlemenin temel yapısını oluşturmuştur. Benzer yasalar diğer ülkelerde de mevcuttur. Bilim insanları düzinelerce parametreyi ölçer: sıcaklık, pH, çözünmüş oksijen, bulanıklık, besin seviyeleri, bakteri, ağır metaller ve daha fazlası. Her biri hikayenin farklı bir bölümünü anlatır.

Yaygın su kalitesi göstergeleri

• Çözünmüş oksijen: balıklar ve su yaşamı için hayati öneme sahip.
• pH: asitliği veya alkaliliği ölçer.
• Bulanıklık: Havada asılı duran parçacıklardan kaynaklanan bulanıklık
• Nitratlar ve fosfatlar: alg patlamalarına neden olabilen besin maddeleri.
• Dışkı koliform bakterileri: kanalizasyon kirliliğinin göstergesidir.

Su kalitesi, konuma ve mevsime göre değişir. İlkbaharda berrak akan bir dere, Ağustos ayına gelindiğinde yosunlarla yeşile dönebilir. Şiddetli yağmur, sokaklardan ve çiftliklerden gelen kirleticileri nehirlere taşır. Testler genellikle belirli zamanlarda belirli noktalarda yapılır; bu da verilerin anlık bir görüntü olduğu, resmin tamamını yansıtmadığı anlamına gelir. İyi izleme programları düzenli olarak ve birçok noktadan örnekleme yapar.