Nie każda woda jest taka sama. Niektóre nadają się do picia, inne są odpowiednie dla ryb, a jeszcze inne są zbyt zanieczyszczone dla obu. Jakość wody określa, na ile nadaje się ona do konkretnego zastosowania. Woda pitna ma inne standardy niż woda do nawadniania czy rekreacji.

Ustawa o Czystej Wodzie (Clean Water Act) w Stanach Zjednoczonych, uchwalona w 1972 roku, ustanowiła podstawowe ramy regulacji zanieczyszczenia wody. Podobne przepisy obowiązują w innych krajach. Naukowcy mierzą dziesiątki parametrów: temperaturę, pH, zawartość tlenu rozpuszczonego, mętność, poziom składników odżywczych, bakterie, metale ciężkie i wiele innych. Każdy z nich przedstawia inną część historii.

Typowe wskaźniki jakości wody

• Tlen rozpuszczony: niezbędny dla ryb i organizmów wodnych
• pH: mierzy kwasowość lub zasadowość
• Mętność: zmętnienie spowodowane cząstkami zawieszonymi
• Azotany i fosforany: składniki odżywcze, które mogą powodować zakwity glonów
• Bakterie grupy coli w kale: sygnały zanieczyszczenia ścieków

Jakość wody różni się w zależności od lokalizacji i pory roku. Strumień, który płynie czysto wiosną, może zazielenić się od glonów w sierpniu. Ulewne deszcze zmywają zanieczyszczenia z ulic i gospodarstw do rzek. Badania zazwyczaj przeprowadza się w określonych punktach i o określonych porach, co oznacza, że ​​dane stanowią jedynie migawkę, a nie pełny obraz. Dobre programy monitoringu pobierają próbki regularnie i w wielu lokalizacjach.