İki ana rengi karıştırırsanız, ikincil bir renk elde edersiniz. Ressamların kullandığı geleneksel eksiltme modelinde, kırmızı ve sarı turuncu, mavi ve sarı yeşil, kırmızı ve mavi ise mor oluşturur. Ekranların kullandığı eklemeli RGB modelinde ise ikincil renkler camgöbeği, macenta ve sarıdır. Aynı fikir, farklı ana renkler, farklı sonuçlar.

İşte kafa karışıklığının büyük bir kısmı burada başlıyor. Bir çocuk kırmızı ve mavinin mor oluşturduğunu öğrenir. Sonra Photoshop'u açar, kırmızı ve mavi ışığı karıştırır ve macenta elde eder. İkisi de yanlış değil. İki model farklı fiziksel süreçleri tanımlar. Boya ışığı emer. Ekranlar ise ışık yayar.

Modele göre ikincil renkler

• Çıkarma tekniğiyle yapılan (boya, mürekkep): turuncu, yeşil, mor
• Katkı maddesi (ışık, ekranlar): camgöbeği, macenta, sarı
• CMYK baskı tekniği camgöbeği, macenta, sarı ve siyah renkleri kullanır.

İkincil renkler, renk paleti oluşturmada önemlidir. Bir tasarımcı, bir marka için birincil bir renk tonu seçebilir, ardından vurgular ve destekleyici unsurlar için ikincil renklerini kullanabilir. Birincil ve ikincil renkler arasındaki ilişki, renk çemberinde nasıl yerleştirildiklerine bağlı olarak uyum veya zıtlık yaratır. Yan yana gelen renkler sakinlik hissi verir. Tamamlayıcı renkler olarak adlandırılan zıt renkler ise gergin ve enerjik bir his verir. İkincil renkler bu sistemin merkezinde yer alır.