Fosfor havada süzülmez. Karbon ve azotun aksine, gaz fazı yoktur. Fosfor döngüsü bu elementi toprak, su ve canlı organizmalar arasında hareket ettirir, ancak asla atmosfere girmez. Fosfor, yavaşça aşınarak toprağa fosfat salan kayalardan gelir. Bitkiler onu kökleri aracılığıyla emer. Hayvanlar bitkileri veya diğer hayvanları yiyerek alırlar. Organizmalar öldüğünde, ayrıştırıcılar fosforu toprağa geri döndürür. Bir kısmı nehirlere ve okyanuslara karışır, burada tortulara yerleşir ve milyonlarca yıl içinde tekrar kaya haline gelir.

Döngü yavaştır. Ayrışma, birçok ekosistemde bitki büyümesini sınırlayan bir hızda fosfor salınımına neden olur. Bu nedenle fosfor, tatlı su göllerinde genellikle sınırlayıcı besin maddesidir. İnsan faaliyetleri dengeyi değiştirdi. Gübre için fosfat kayası madenciliği, büyük miktarda fosforu jeolojik rezervlerden çiftliklere ve su yollarına taşır. Tarlalardan ve kanalizasyondan gelen akıntı, fosforu göllere ve kıyı sularına taşıyarak alg patlamalarına neden olur. Algler öldüğünde, ayrışma oksijeni tüketerek ölü bölgeler oluşturur. Fosfor kirliliğini azaltmak, gübre kullanımını yönetmek ve atık su arıtımını iyileştirmek anlamına gelir.

Başlıca özellikler

• Atmosferik faz yok.
• Kayaların aşınması sonucu oluşur.
• Genellikle tatlı sularda sınırlayıcı besin maddesidir.
• Aşırı miktarda bulunması alg patlamalarına ve ölü bölgelere yol açar.

Fosfor, DNA, hücre zarları ve kemikler için hayati öneme sahiptir. Onsuz, bildiğimiz anlamda yaşam var olamazdı. Yanlış yerde çok fazla bulunması ise ciddi zararlara yol açar.