Düz tasarım, derinliği, gölgeyi ve dokuyu ortadan kaldırır. Düğmeler basit dikdörtgenlerdir. Simgeler düz şekillerdir. Renkler cesurdur. Bu stil 2010'ların başlarında ortaya çıktı ve Microsoft'un Metro arayüzü ve Apple'ın 2013'teki iOS 7 yeniden tasarımıyla ana akım haline geldi. Dijital nesnelerin deri, ahşap ve camı taklit ettiği, kendisinden önceki yoğun skeuomorfizme bir tepkiydi. Düz tasarım şunu söyledi: Bu bir ekran. Başka türlü davranmayı bırakın.

Bu stilin avantajları var. Daha hızlı yükleniyor, düzgün ölçekleniyor ve modern görünüyor. Ancak sorunları da var. Gölgeler veya derinlik ipuçları olmadan, neyin tıklanabilir olduğunu anlamak zor olabiliyor. İlk düz arayüzler, düğmeleri etiketlerden ayırt edemeyen kullanıcıları şaşırtmıştı. Tasarımcılar, tam skeuomorfizme geri dönmeden netliği geri kazandırmak için ince gölgeler, gradyanlar ve hareket ekleyen, bazen neredeyse düz tasarım olarak da adlandırılan düz 2.0 ile yanıt verdiler. Google'ın 2014'te tanıttığı Materyal Tasarımı, bilinen bir örnektir.

Ortak özellikler

• Eğim, gölge veya pah yok.
• Basit geometrik şekiller.
• Canlı, doygun renkler.
• Sade, sans-serif tipografi.

Düz tasarım sadece bir görünüm değil. İnsanların dijital arayüzleri anlama biçimindeki bir değişimi yansıtıyor. Ekran bir masa değil. Kendi başına bir ortam.